Menu

زورگویی و قلدری ایرانی‌ها

جواد ظریف، وزیر خارجه‌ی ایران تهدید کرده است که تهران برای به دست آوردن حق‌آبه‌اش از رود‌خانه‌ی هلمند، افغانستان را زیر فشار قرار خواهد داد. ظریف گفته است که مهاجران، ‌مراودات مرزی و مسایل دیگر، ‌اهرم‌های فشار تهران است. ایران که خودش را یک قدرت بزرگ غرب آسیا معرفی می‌کند، بی‌هیچ دلیلی به تهدید افغانستان متوسل می‌شود. سند تعیین وضعیت حقوقی رودخانه‌ی هلمند و مشخص شدن سهم دو کشور از آب آن،‌ در سال ۱۳۵۱ بین موسا شفیق و امیر عباس هویدا، نخست‌وزیران وقت دو کشور امضا شد. این سند تمام مراحل حقوقی خود را طی کرده و تطبیق می‌شود. افغانستان این سند را به صورت یک جانبه لغو نکرده است که تهران به تهدید متوسل می‌شود. حق‌آبه‌ی ایران هم تأمین می‌شود. اگر در سال‌های اخیر مقدار آبی که به قلمرو ایران می‌رود، کمتر شده باشد‌، معلول خشکسالی است. این‌طور نیست که مقام‌های ولایت هلمند یا بلندپایگان حکومت مرکزی در کابل دستور داده باشند‌ تا آب به قلمرو ایران نرود.

سخنان تهدیدآمیز و غیردیپلوماتیک جواد ظریف، وزیر خارجه‌ی ایران، ‌هیچ کمکی به بهبود روابط افغانستان و ایران نمی‌کند. تهران در تعارفات دیپلوماتیک همیشه افغانستان را کشوری معرفی می‌کند که با ایران زبان و ادبیات مشترک دارد. یک مقام‌ ایرانی باری گفته بود که ایران و افغانستان هرچه که در حوزه‌ی فرهنگ دارند، ‌مشترک است. هیچ تردیدی در این سخن نیست. افغانستان و ایران به لحاظ فرهنگی به هم نزدیک اند و زبان مشترک دارند، ‌اما در سیاست‌گذاری، ‌هیچ یک از مقام‌های ایرانی پروای این مشترکات را ندارند. آنان حتا به تهدید افغانستان متوسل می‌شوند.

دانلود سند

نوشته های مرتبط